Laatste avond in Bangkok / Dernière soirée à Bangkok

De laatste avond alweer. Het paspoort van de kleine man hebben we weer terug, met een visum om Frankrijk in te komen. Wat is het snel gegaan, morgenochtend vliegen we om 10u45 weer weg uit Bangkok om tegen 17 uur in Parijs te landen. Zo veel te vertellen, maar weer niet genoeg tijd. Gezellig met de twee andere Franse families gegeten vanavond. Grote Zoon had aansluiting bij de zoon van negen, ook geadopteerd, van de familie die een baby van 10 maanden kwam adopteren, en Kleine Zoon speelde met het jongetje van drie en een half dat uit hetzelfde kindertehuis komt als hij. Samen lekker Thais praten. Ik ga met gemengde gevoelens weg: aan de ene kant ben ik dolblij om met źn vieren naar huis te gaan en om onze jongste zijn nieuwe omgeving te laten zien. Aan de andere kant verlaat ik Thailand met pijn in het hart, mooi land, aardige mensen, heerlijk eten. Hoe zou onze kleine man het ervaren om zijn geboortegrond te verlaten? Zou hij dat beseffen? Wanneer keren we weer terug naar Thailand?

Déjà la dernière soirée. Nous avons récupéré le passeport du petit avec un visa pour entrer en France. Nous décollons demain matin à 10h45 de Bangkok pour atterrir vers 17h à Paris. J'ai à nouveau beuacoup à raconter, mais trop peu de temps. Nous avons dîné ce soir avec les deux autres familles françaises. Notre grand a bien joué avec le garçon de neuf ans, adopté lui aussi, venu pour adopter une petite soeur de 10 mois et notre petit jouait avec le garçon de trois ans et demi de l'autre famille. Ils étaient dans le même orphelinat et en profitaient pour jouer et parler thaï ensemble. J'ai des émotions mélangées à l'idée de quitter la Thaïlande :  d'un côté je suis toute contente de rentrer à la maison à quatre et de faire découvrir sa nouvelle maison à notre petit dernier, de l'autre côté je regrette devoir quitter la Thaïlande. Ce beau pays me manquera, les gens si gentils, la nourriture. Que ressentira notre petit quand il quittera sa terre natale ? S'en rendra-t-il compte ? Quand reviendrons-nous ?

De retour à Bangkok / Weer terug in Bangkok

Nous sommes de retour à Bangkok, après avoir profité durant 5 jours de la côte. Nous y avons eu deux jours et demi de mauvais temps : beaucoup de pluie, sous influence du typhon qui a ravagé les Philipines. Ce qui ne nous a pas empêché d'aller à la piscine de l'hôtel, notre bungalow se trouvait juste en face, donc il suffisait de se mettre en maillot de bain, de laisser les serviettes sur notre terasse couverte et de faire quelques pas sous la pluie pour rejoindre la piscine dont la température était bien agréable ! Notre petit loulou ose maintenant aller dans la piscine, après quelques tentatives il accepte même de mettre les brassards. Les liens se renforcent, il est plus câlin et il m'a donné spontanément un bisou ce soir. Le premier !! J'ai tant à raconter, mais le temps me manque. Les jounées sont fatiguantes, les nuits pas assez reposantes, car il se réveille une à deux fois par nuit, donc je me couche tôt. Demain nous allons à l'ambassade pour récupérer son passeport avec le visa. J'espère que les protestations contre la loi d'amnestie se calment et ne mettent pas en péril le voyage des familles qui viennent après nous.

We zijn weer terug in Bangkok, na 5 dagen geprofiteerd te hebben van kust en strand. Helaas hadden we twee en een halve dag slecht weer met veel regen, staartje van de typhon die de Philipijnen zo geteisterd hebben. Ook als het regende hebben we wel gezwommen. Onze bungalow lag vlakbij het zwembad, dus we deden gewoon de zwemkledîg aan, lieten de handoeken op ons overdekte terras en liep door de regen naar het zwembad waarvan het water een heel aangename temperatur had. Ons mannetje durft nu ook het water in en wilde naa een paar keer ook wel de vleugeltjes aan. De band groeit, hij wordt steeds knuffeliger en ik kreeg vanavond zelf spontaan een kusje van hem. De eerste !!! Ik zou zo veel willen vertellen, maar heb er de tijd niet voor. De dagen zijn vermoeiend en de nachtn soms kort, hij wordt 1 à 2 keer per nacht wakker, al is het ontwaken niet meer om 5 uur. Ik moet dus op tijd naar bed gaan om het vol te houden. Morgen naar de Franse ambassade om zijn paspoort met visum op te halen. Hopelijk blijven de demôstraties tegen de amnsetie wetgeving vredelievend en lopen de reisplannen van de na ons komende families geen gevaar.

Derde dag / Le troisième jour

Het gaat allemaal heel erg goed. Het mannetje heeft gister nog wel gehuild en deed toen ze schoentjes  aan en liep naar de deur. Vandaag heeft hij dat geluukig niet gedaan, daar kan Mama namelijk niet zo goed tegen ... We beginnen zijn persoonlijkheid te leren kennen: hij is linkshandig (zit in mijn familie!), is dol op ijs, net als zijn grote broer, kent èn zegt ´Angry Birds', is vrolijk en lacht graag, klimt en springt goed en is actief. Hij kan goed stukken lopen, maar wil (nog?) graag gedragen worden. Hij zegt dus voortdurend 'oum' (dragen), maar zeurt niet als ik hem vanwege oum-moeë armen op de grond zet. Hij drinkt veel en moet dus vaak plassen. Gewoon zitten op de plee kan ie nog niet, komt nog wel. Ik wist dat 'poki' plassen betekent en 'poka' poepen, maar het duurde even voor ik doorhad dat hij 'poki' uitspreekt als 'poti'. Maar hij heeft nog nooit in z'n broek geplast. Verder kletst hij ons de oren van het hoofd! Helaas begrijpen we daar op n paar woordjes na helemaal niets van. We proberen hem te leren dat hij bij ons niet twintig tehuisgenootjes hoeft te overschreeuwen en dat het dus ook iets zachter kan.  Hij slaapt goed maar werd vanmorgen helaas wel om 5 uur wakker en wilde toen niet meer alleen in z'n bedje liggen.... Met Mama ernaast sliep hij ook niet meer en we zijn er om 6 uur maar uitgegaan. Vanavond hebben we m er maar wat later ingelegd. Bij het zwembad vanmiddag voelde hij zich zo op z'n gemak bij ons dat hij ons alle drie heeft natgespoten met het waterpistool!  Begin van de hechting?

Tout se passe à merveille. Notre petit bonhomme a encore pleuré hier, jeudi. Il mettait ses chaussures et se dirigeait vers la porte pour partir. Aujourd'hui il ne l'a plus fait, heureusement car Maman a du mal avec ça..... Nous commençons à découvrir sa petite personnalité : il est gaucher (c'est de famille de mon côté !), il adooore la glace comme son grand frère, il connait et dit 'Angry Birds', il est très joyeux et rit volontiers, c'est un petit sportif qui grimpe et saute, il marche bien mais demande souvent les bras 'oum'. Si je le mets avec les fesses sur les lunettes de toilette il ne fait rien, donc je le laisse grimper dessus pour faire ses besoins accroupi. Je savais que 'poki' signifie pipi et 'poka' caca (merci les copines du forum!), mais j'ai mis du temps à comprendre qu'il le prononce 'poti', il n'a pourtant jamais fait pipi dans la culotte. Il papotte du matin au soir, dommage que nous ne comprenons que quelques mots. On essaie de lui faire comprendre que nous ne sommes que quatre et que parler doucement suffit :  inutile d'essayer de parler plus fort que la vingtaine de copains de pavillon d'orphelinat ! Il dort bien, mais s'est réveillé à 5h ce matin et ne voulait pas rester seul dans son lit, comme hier. Même avec Maman à ses côtés il ne s'est pas rendormi. On l'a couché un peu plus tard ce soir. A la piscine cet après-midi, il se sentait suffisamment à l'aise avec nous pour nous arroser tous les trois avec le pistolet à eau ! Début de l'attachement ?

Bien arrivés Goed aangekomen

Nous sommes bien arrivés hier matin et avons retrouvé le Mari dans l'énorme aéroport de Bangkok aprés une heure de queue aux passeports. Le Grand Fils a été adorable dans l'avion. Merci le petit écran interactif avec plein de jeux et de films. Il n'a dormi que 2 heures, moi un peu par ci et par là. Hier on s'est reposé après l'installation dans l'appart et avons testé la piscine de l'hôtel : on y retournera ! 

We zijn goed aangekomen en hebben Manlief op het enorme vliegveld van Bangkok teruggevonden. We moesten een uur wachten voor de paspoortcontrole, maar ondertussen had Echtegenoot onze vier (!) koffers van de belt gehaald, dus daarna konden we zo doorlopen. Gister hebben we niets anders gedaan dan ons in het appartement installeren en het zwembad testen. Dat beviel, daar gaan we vaker in! Na een nacht van 21 uur tot 7 uur geslapen te hebben, hoop ik m'n bijna slapeloze vliegtuignacht in gehaald te hebben.